More than a Blog Aggregator night writter

Tuesday, November 4, 2014

பழமொழியில் சில சில்மிஷ மொழிகள்

பழமொழி 

பழமொழிகள்  பல மொழிகளில் இருந்தாலும் தமிழ் மொழியில் இருப்பது போல வராதுனு நண்பன் ஒருவன் சொன்னான். அது உண்மை என்று  உணர, முதல எனக்கு,  பல மொழிகள்  தெரிந்திருக்கனும், அல்லது பல           பழமொழியாவது (தமிழில்) தெரிந்திருக்கனும். 

இரண்டு இல்லாத இரண்டுகெட்டானாய் முழிப்பதுக்கு பதிலா - அவன் முழி பிதுங்குமளவு அவனை மடக்க எண்ணி 

ஆமாம் பழமொழிக்கு ஏன் பழமொழினு பெயர் வந்தது? னு கேட்டேன்.

"பழமையான மொழி அல்லது சொற்தொடர்னு, அர்த்தம் அமைய வைத்திருப்பார்கள்" னு சின்ன சந்தேகம் தோணிக்கும் வகையில் சொல்ல 

அடடா ஆடு சிக்கிடிச்சி, விட கூடாதுனு 

"எனக்கு என்னவோ பழமொழிக்கு பழமொழியை விட பலமொழிங்கிறது தான் சரியா வருமுன்னு தோணுது"  னு ஒரு கொக்கிப்  போட 

எப்படினு நான் எதிர்பார்த்த அதே கேள்வியை கேணையன் கேட்க (என் நண்பன் என்னைப் போல் இல்லாமல் வேறு எப்படி இருப்பான்) 

பல அர்த்தங்கள் கொண்ட
பல விஷயங்களுக்கும் பொருந்த கூடிய, 
பல பேருக்கும் தெரிந்த, 
பல வித மக்களுக்கும் புரியும் வகையிலும், பொருந்தும் வகையிலும் இருப்பதால்
பழமொழியை விட இப்படி பல  பல கள் வரும் மொழியை 
பலமொழி என்று சொல்வதே சரினு  சொல்லி முடிக்கும் போதே  

பேயறைந்தது போல் பேந்த பேந்த முழித்துக் கொண்டே 'தான் எதற்கும் தமிழ் அகராதி  போய் பார்த்துட்டு வந்து சொல்லுறேன்' னு  எஸ்கேப் ஆக போனவனை மடக்கி 

தமிழ் அகராதியிலே - தமிழ் மொழியின் பழமொழிக்கு - பழமொழி, பலமொழி என்பதை விட பளமொழி தான் சரியான சொல் என்றிருந்தால் என்ன பண்ணுவேனு  கேட்டேன்.

பளமொழினு எப்படி இருக்கும் - பல் 
இளிக்க முயன்றவனை பாதியில் நிறுத்தி,

"பளிச்சிடும் விளக்கங்களுடன் பவளம் போல் 
பள பள வென பளக்கும் விதமாய் அமைந்த மொழிகள் தான் பழமொழிகள் எனவே அதை பழமொழி என்றும்  பலமொழி என்றும்  சொல்லாமல் பளமொழி என்று தான் சொல்ல வேண்டும் என்று இருந்தால்" 

என்று சொல்லி முடிக்கும் முன்னே மயங்கி விழுந்துட்டான் மடையன்.

அறுக்க மாட்டான் சூத்தில் 
ஆயிரத்தெட்டு 
அரிவாளாம் னு எங்க பாட்டி 
அடிக்கடி சொல்லும் 

நாகரிகமாக சொன்னா சூத்துக்கு பதிலாய் இடுப்பில்னு சொல்லலாம் 

ஓர் பழமொழி கூட முழுசா தெரிந்துக் கொள்ளாமல் நான் அடிச்ச அல்லது அடிக்க வைத்த அந்தர் பல்டிய பார்த்தா 

எங்க பாட்டி  -  மேல சொன்ன பழமொழிய  தான் சொல்லும். 

Friday, October 31, 2014

இட்லி ஓர் பார்வை

இட்லி ஓர் பார்வை

மிருதுவான இட்லிக்கு 3க்கு 1னு சொன்னா அம்மா

மிருதுவான இட்லிக்கு 4க்கு 1னும், கொஞ்சம் சோடா உப்பும்னு,  சொன்னா ஹோட்டல் மாஸ்டர்

இட்லிக்கு பால் கேட்டா குழந்தை

இட்லிக்கு சாம்பார், மூணு சட்னி மற்றும் இட்லி பொடியும் கேட்டால் ஹோட்டல் கஸ்டமர்

இட்லி மட்டும் சாப்பிடுங்கனு சொன்னா டாக்டர்

இட்லி மாசம் ஒரு முறை மட்டும் சாப்பிட்டா NRI கள் அல்லது பரம ஏழை

இட்லியை சாம்பாரில் முக்கி ஸ்பூனில் சாப்பிட்டா வடஇந்தியன்

அம்மாவின் இட்லியை குறை சொல்பவன் கல்யாணத்துக்கு காத்திருக்கும் பிரம்மசாரி

அம்மாவின் இட்லிக்கு ஏங்குபவன் வீட்டை விட்டு வெளியூரில் தங்கியிருக்கும் பிரம்மசாரி

இட்லியின் வகைகளை மட்டும் 5 நிமிஷம் சொன்னா ஹோட்டல் சர்வர்

இட்லியில் பீர் ஊத்தி அடிச்சது  'சீயான்' சாமி னா - அவருக்கு சொன்னது ஹரி

இட்லி மட்டும் கேட்பவன் "கஞ்சன்" - ஹோட்டல் முதலாளியின் பார்வையில்

ஒரு ரூபாயில் இட்லி தந்தா - தமிழகத்தின் அம்மா

இட்லியின்  ingerdientகூட தெரியாட்டாலும், திங்க மட்டும் தெரிஞ்சிருந்தா நவ நாகரிக நங்கை

இட்லியில் இன்னும் எவ்வளவோ விஷயம் இருந்தாலும், இட்லியை எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்தாலும் கீழ உள்ளது ஏத்துக்கும்  படியாய் இருக்கு.........

இட்லியிலும் intelligentயை புகுத்தி குமட்டில் குத்தி அறிவுரை போல் சொன்னா M.R. ராதா

நீராவியை வெச்சு ரயில் விடலாமா ராக்கெட் விடலாமானு யோசிக்கிறான் வெள்ளக் காரன் ஆனா அதை வச்சி இட்லியும் புட்டும் மட்டும் செஞ்சி சாப்பிட்டுகிறான் நம ஆளு


Friday, October 24, 2014

நம்பிக்கை vs மூடநம்பிக்கை

என் பெயர் சுரேஷ்
எல்லோரும் போல நான் ஒரு சராசரி மனுசன் தான். எனக்கு என் மேல மட்டும் தான் நம்பிக்கை உண்டு.

எனக்குனு கொள்கைகள் இல்லை,

ஆனா இருக்கு .............

நான் உண்டு
என் வேலை உண்டு
என் பொழுதுப்போக்கு உண்டுனு  இருப்பேன்.

பொழுதுப்போக்குனு சொன்னா அது எனக்கு பிடிச்ச டி.ஆர்  பாட்டு கொஞ்சம், whisky கொஞ்சம்
(chivas regal  அல்லது crown royal மட்டுமே )

ஆஹா...... ஆஹா........ அற்புதம் --- ரசிச்சி குடிச்சா ரசம் தான் அமிர்தம்.

ஒரு நாள், அந்த அமிர்தம் கொஞ்சமே கொஞ்சம் அதிகமாகி சொர்கத்துக்கே கூட்டிடு போயிடிச்சி.

அளவுக்கு மிஞ்சினா அமிர்தமும்  விஷமாய்  மாறுமுனு புரிஞ்சிக்கிட்டேன்.

அட,  சொர்கத்துக்கும் போகல நரகத்துக்கும் போகல, நகரதிலேயே தான் இருந்தேன்.

ஆனா என்ன 9 மணி dutyக்கு 8.40க்கு ரிப்போர்ட் பண்ணும் நான் 9.10க்கு தான் எழுந்தேன். அடிச்சி புடிச்சி ஆபீஸ் போனா ..............

லேட்டா வரும்  லேகாகூட

சீக்கிரமே வந்து சீட்டுல சீட்ட தேச்சிக்கிட்டு,        சீட்டாதத்தை சிஸ்டமில் சிக்கீரட்டாயாடிக்கிட்டே,  சிலுமிசமாய் சிரிக்க,               சீனியர்லேல்லாம் சீரியசாய் சிந்தனையிலிருக்க.....

போதும் ப்பா  போதும் சீ சீரியஸ் -  இனிமே சீய் சீய்  சொல்ல கூட சி வராது.

மண்டே (monday ) அதுவுமாய் மண்டை  காயிறளவு மேனேஜர் முதல், முதலாளி வரை மூசுடாய் அலைய,

ஒரு நாள் லேட்டாய் வந்ததுக்கு -  இது ஓவர் ரியெக்க்ஷ்ன் டானு,

லேப்டாப்பை ஓபன் பன்னா                                  ஒரு மெயில்

 ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாடி பண்ண ஒரு ப்ராஜெக்ட்-------- அதில்

ஒரு பெரிய problem.

எனக்கு இருக்கிற குட்டி மூளையை கசக்கி

analysis,      ஆராச்சிலிஸ்,              applyலிஸ்,       னு

வள்ளுவன் வாக்குகேப்ப

 சீரியஸாய்

ஒரு முறை ரீபொக்ராம் பண்ண

வாவ் problem sloved.

எல்லோரும்

என்னை புகழ

எல்லா புகழும் இறைவனுக்கேன்னு
ஏ. ஆர். ரகுமான் போல    

நா சொல்ல முடியாம போக,  (நா= நாக்கு,  நா= நான் )

நாத்திகனாய் இருப்பதின்
நஷ்டம் - இப்போது புரிய ...............  இந்த

நாளில்
நடந்தை யெல்லாம் எண்ணும் போது ;;;;;;;

இப்ப தான்
இந்த கதையின் துவக்கமே


இன்னைக்கு காலையிலே எழுந்ததே லேட்டு
இது முன்னாடிய சொன்னது தான்

பாத் ரூம்  போய்
பல் விளக்க
பிரஸ் எடுத்து ; பேஸ்ட் எடுத்தா அது காலி
புது பேஸ்ட் எடுத்து
பல் விளக்கினா

சரக்கு வாட
சரமாரி அடிக்க, புது பேஸ்டை
சபித்த படி,
சரைக்க சவர கத்தி எடுத்து
சரைக்க யோசிக்கும் போதே - இது
சராசரி நாள் இல்லை.          நாம
சீக்கிரம் ஆபீஸ் போனங்கிறது

புத்திக்கு  எட்ட,

புஸ் புஸ் சென்ட் அடிச்சி
புல் கை சட்டை போட்டு
பூளு கலர் பேன்ட் போட்டு
புகைச்ச படியே
புல்லட்டில் பறந்து
அலுவகம் நுழைந்த ஞாபகம் வர..............

இன்னைய வரை தினமும்
புஸ் புஸ் சென்ட் அடிச்சி
புல் கை சட்டைகள்  போட்டு
பூளு கலர் பேன்ட்கள்  போட்டு
தினம் ஒரு
புது பேஸ்ட்னு

குளிச்சி ஒரு மாசத்துக்கு மேல
ஆயிடிச்சி.........

தினமும் அந்த நாளின் அளவில் புகழ்ச்சி இல்லை என்றாராலும்.

அட்லீஸ்ட் வாட்ச்மன் ஆவது எனக்கு சிறப்பு வணக்கம் வைப்பதாய் நம்பிக்கொண்டு ........

வாழ்க்கைக்கு
நம்பிக்கை தேவை
தன்னம்பிக்கை தேவை
மூடநம்பிக்கை ...............

Friday, February 21, 2014

அண்ணாவும் facebookக்கும் --- அப்ரஹமும் மாஸ் ஹீரோவும்

அண்ணாவின் வாழ்வில் 

 


எஸ்.எஸ்.பி. லிங்கன், அறிஞர் அண்ணாதுரையின் தோழர் மற்றும் காரோட்டியாகவும் இருந்த சமயம், அவர் நினைவுகளில் இருந்து சொல்கிறார்:
ஒரு நாள், வழியில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பொதுக்கூட்டம் நடந்துக் கொண்டிருந்தது. பேச்சாளர்அண்ணாதுரையை தாக்கிப் பேசுகிறார் . அண்ணாவும்  காரில் உட்கார்ந்து கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்.

என்னால்(லிங்கனால்) பொறுமையாக இருக்க முடியவில்லை. "போகலாம், அண்ணாதுரை...' என்றேன். "சரி, போகலாம்...' என்றார்.
 போய்க் கொண்டே இருக்கும் போது, நான் அண்ணாதுரையிடம்...
"அவர்களுடைய கொள்கைகளை தானே நாமும் சொல்கிறோம். அப்படி இருக்க, நம்மையே தாக்குகின்றனரே... ஏன்?' என்று கேட்டேன்.

அதே சமயம், வரிசையாகச் செல்லும் இரட்டை மாட்டு வண்டிகளை கடந்து, நான் கார் ஓட்டிச் செல்ல நேர்ந்தது. ஹாரன் அடித்து ஓவர் டேக் செய்தேன். அப்போது ஒரு வண்டிக்காரன், "மெதுவா போங்கடா... கழுதைகளா!' என்று, கார் ஓட்டி வந்த என்னை திட்டினான்.

இதைக் கண்ட அண்ணாதுரை, "வண்டிக்காரன் ஏன் உன்னை திட்டினான்? அவனுக்கு பாதை விட்டுத் தான் நீ முந்திக் கொண்டு வந்தாய்.
அப்படி இருக்க, அவன் உன்னை திட்ட என்ன காரணம்?' என்று கேட்டார்;

எனக்கு பதில் சொல்ல தெரியவில்லை.

அவரே சொன்னார். "அவன் மெதுவாகப் போகிறானாம். அவனை விட நீ வேகமாக போகிறாயாம். அவனை முந்திக் கொண்டு நீ போவது அவனுக்கு பிடிக்கவில்லை. அவன் வேகத்துக்கு, அவன் பின்னால் உன்னை வரச் சொல்கிறான். மாட்டு வண்டி வேகத்துக்கு மோட்டார் வண்டி போக முடியுமா? கம்யூனிஸ்ட்களை விட, நம் கட்சி வேகமாக வளர்கிறது. அதனால் திட்டுகின்றனர். வண்டிக்காரன் உன்னை திட்டியதைப் போல...' என்றார்.

இன்று facebookகளில் பொன்மொழிகள் ஆக இடப்பட்டு பல லைக்குகளை அள்ளும் அந்த வாக்கியம்
DONT BOTHER(WORRY)
WHEN SOMEONE R BLAMING U FROM BEHIND
BECOZ U R AHEAD FROM THEM
AND THEY R STILL BEHIND U.


ABRHAM'S LIFE:

அப்ரஹம் தன் பிள்ளையை எவ்வாறு உருவாக்க வேண்டும் என்று அவன் பள்ளி ஆசிரியரிடம் கூறியது :-

  • பிறரை ஏமாற்றுவதை விட, தோற்பது கண்ணியம் என்று அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள்.
  • சுய சிந்தனையில் நம்பிக்கை கொள்ளச் சொல்லுங்கள்.
  • மென்மையானவர்களிடம் மென்மையாகவும், உறுதியானவர் களிடம் உறுதியாகவும் நடந்து கொள்ளக் கற்றுக் கொடுங்கள்.
  • குற்றம் குறை கூறுபவர்களை அவன் அலட்சியப்படுத்தட்டும்.
  • அளவுக்கு அதிகமாய் இனிமையாகப் பேசுபவர்களிடம் அவன் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்
  • தன் மனதுக்கு சரி என்று தோன்றுவதை அவன் துணிந்து நின்று போராடி நிறைவேற்ற அவனைப் பழக்குங்கள்.

கிட்ட தட்ட ஒரு மாஸ் ஹீரோவா உருவாக்கச்  சொல்லியிருக்கார் போல(just kidding)...:)))

டிஸ்கி :: பேரறிஞரகளின் வாழ்வில் நடந்த சம்பவங்கள் மற்றும் அவர்கள் உதிர்த்த பொன்மொழிகளில், என்னை கவர்ந்தவைகளை - உங்களுடன் பகிர்தேன். இவைகள் நீங்கள் முன்னேமே அறிந்தது தான். இருந்தாலும் என் பங்குக்கு ஒரு பதிவாய் இங்கே.

Thursday, February 20, 2014

வெங்காயத்தின் கதை

இது பெரியார் சொல்லும்  வெங்காய கதை அல்ல.

பல  நூற்றாண்டுக்கு முன்பு,  மனிதன் தோட்டம் வைத்து  செடிக் கொடிகளை வளர்க்க  ஆரம்பித்த நேரம்.
 வெண்டை, கத்திரி, வெங்காயம், புடலைனு பல செடிகளை வளர்த்தான்.




எல்லாம் நல்லா  வளர்ந்து பூவாய், காயாய் பூத்து குலுங்கியது. ஆட்டை  வளர்பது ஆசைக்கில்லை என்பது போல - முதல் நாள் வெண்டைக்காயை அறுவடை செய்தான். அதுவரை தன்னோடு வளர்ந்த வெண்டைகாக,  மத்த செடியெல்லாம் அழுது புலம்பியது.
 மறுநாள் புடலையின் அறுவடை - கத்திரி, தக்காளி எல்லாம் புடலை க்காக அழுதது .
இப்படியே ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு செடியின் அறுவடையின் போதும் மற்ற செடிகள் கண்ணீர் விட்டு அழுதது.


கடைசியாய் மிஞ்சிய வெங்காயம் மட்டும் மற்ற நண்பர்கள் பிரிந்த சோகம் தாண்டி, தனக்காய் அழுவ யாருமில்லையேன்னு - இறைவனை வேண்டி அழ ஆரம்பித்தது.

கதையின் முதலிருந்தே வெறும் அழுகையாய் இருக்க, இறைவனும் வெங்காயத்தின் மேல் கருணை கொண்டு "என்ன  வரம் வேண்டும் கேள் தருகிறேன்" என்றார்.

கிளைமாக்ஸில் ஹீரோ வில்லனை பழி வாங்குவது போல வெங்காயமும்  
"தங்களை ஆசையாய் வளர்த்தவனே கழுத்தறுத்து விட்ட படியால் அவனை வஞ்சம் தீர்க்க வேண்டும், மற்றும் ஒவ்வொருவரின் சாவுக்கும் மற்றவர்கள் கண்ணீர் சிந்தினார்கள், ஆனால்  என் சாவுக்கு யாருமில்லையே .எனவே என் சாவுக்கும் யாரேனும் கண்ணீர் சிந்த வேண்டும்" என்றும் வரம் கேட்டது.

இறைவனும் அதில் நியாயம் இருப்பதால் இரண்டு வரத்தையும் மனிதன் மேல் ஏவி வெங்காயத்தை வெட்டும் போதெல்லாம் கண்ணீர் சிந்துவான் என்றார்.

இப்ப புரிதா நாம  ஏன் வெங்காயம் வெட்டும் போது கண்ணீர் சிந்துரோமுனு :)))

Sunday, July 28, 2013

இது புனைவு அல்ல - நான் செய்யும் தொழில் கேவலமுமல்ல

செய்யும் தொழிலே..............

அனைவருக்கும்  அவரவர்தம் தாயே தெய்வமாய், தோழியாய், வழிக்காட்டியாய் இருப்பாள்.
அவர்களின் தாய் மொழியே சிறந்ததாய், சிறப்புடையதாய் இருக்கும்.
அவர்களின் தாய் நாடே உயர்ந்த்தாய் இருக்கும், அயல் தேசங்களில் பஞ்சம் பிழைத்தாலும், தாய் நாட்டு உணர்வும் மோகமும் போகாது.

அதைப் போல தான், தாங்கள் செய்யும் வேலையின் மீதும் ஒவ்வொருவருக்கும் காதலும், ஊடலும் இருக்கும். அதற்கு நானும் விதிவிலகல்ல. 

நான் செய்யும் தொழிலை ரசிக்க இது மட்டுமா காரணம்? என்றால்,  இல்லை. அதுக்குன்னு பல சிறப்புகள் இருக்கு.

இந்த தொழிலை எடுத்த புதிதில், மஜாரிட்டி மக்களின் மன நிலைமையில் தான் நானும் இருந்தேன் . ஏன்டா இந்த தொழிலுக்கு வந்தோம் என்ற ஏமாற்றம், எல்லோரும் மகிழ்வுடன் களிப்பாய் கொண்டாடும் வீக் எண்டு முதல் பண்டிகை காலம் எல்லாம் வேலை செய்தே களைக்கும், வீட்டோடும், நண்பர்கள்ளோடும் நேரம் கழிக்க முடியாத துர்பாக்கியவனாய்  நான் என்ற கழிவிரக்கத்துடன்.

ஆனால் அது ஒரு சுகம் தான். ஒரு பொண்ணு பின்னால் பல காலம் சுற்றி அவளை பற்றியே நினைத்து, அவளின் பார்வை நம் மீது படாதோ என்று ஏங்கும் காதலன் போல்.
தொழிலே கண்ணாய் இருந்தும்,  அந்த பெண் போல் நம்மை திரும்பி கூட பார்க்காத இந்த தொழிலை.
ஏளன படுத்தும் அப்பெண் போல் எட்டி மிதித்த இந்த தொழிலை,
ஊர் கூட்டி அவமானம் படுத்தும்  அப்பெண் போல ஊருக்கே உணவு பரிமாறி தான் உண்ண நேரமோ அவகாசமோ தராத இந்த தொழிலை ஒரு தலையாய் பல வருடம் காதலித்தேன்.

எதை நினைக்கின்றாயோ அதுவாகவே மாறுவாய் என்பது  சாரம். அனுதினமும் அவளையே நேசிக்க, அந்த நேசமே அவளை நம் பக்கம் திருப்பும். அவள் மனம் விரும்பும் - நம்மை, நம்பி அவள் தன்னையே தந்து, நம் கரம் பற்றி இட்டு செல்வாள் வாழ்வின் உச்சத்திற்கு. அதே தான் இந்த தொழிலும் செய்தது. நான் பட்ட அவமானங்கள் எல்லாம் படிகட்டுகளாய் ஆயின அத்தொழில் என் கைவசம் வந்த பின். நான் அடைந்த உயர்வுக் கெல்லாம் உரமாய் இருந்தது அந்த தொழில் மேல் நான் கொண்டிருந்த அன்பு.

முதல நான் செய்யும் வேலையை சொல்லி விடுகின்றேன் ---  சமையல் . நான் ஒரு சமையல் காரன் என்பதில் பெருமைபடுக்கின்றேன். 

உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார் மற்றெல்லாம் 
தொழுதுண்டு பின் செல்பவர் . னு நம்ம பாட்டன் சொன்னது.

அப்படி பட்ட விவசாயதிற்கு காரண காரியமாய் இருப்பது உணவு. உணவுக்கு உயிர் கொடுப்பது விவசாயி என்றால் உடல் கொடுப்பது சமையல் காரன் தான். சிவமும் சக்தியும் போல. 

ஆனா விவசாயத்துக்கு முன்னாலயே சமையல் வந்துவிட்டது. ஆச்சிரியம் ஆனால் உண்மை.
 எப்போ மனிதன் வேட்டையாடினானோ (அதுவே மனித குலத்தின் முதல் தொழில் ) அடுத்ததாய் வந்தது சமையல் தான். 

நெருப்பை தன் தேவைக்கேற்ப உருவாக்க முடியும் என்று கண்டுப் பிடித்த விஞ்ஞானி
அதனைக் கொண்டு சமையலை சாகா வரம் பெற்ற கலையாய் , தான் சாகாமலிருக்க உயிர் தரும் அற்புத கலையாய் படைத்த முதல் உன்னத கலைஞன் - சமையல் காரன்.

சுகமாய்  வாழ வீடு, பின் வீதி, கிராமம், ஊர், மாநிலம், நாடு, கண்டம், உலகம் என்று விரிந்த பிரபஞ்சத்தின் அச்சாணி உணவே, அதை உருவாக்கும் உன்னத பணியே சமையல் கலை என்றால் ஏற்று கொள்ள யார் தான் மறுப்பர்.

இப்படி வேட்டை முதல் தொழிலாய் இருந்தாலும் அதனை முழுமைப் படுத்துவது சமையல் தான். உறுதுணையாய் உள்ள நெருப்பில்லாமலும் சமையல் முழுமைப் பெரும் சலட், ஜூஸ், சூப், மற்றும் உப்பு தடவி உற வைத்த உண்ணும் காய், கனி, கறி வகைகளால்.

பின் வரும் உடை, உறைவிடம், ஊருந்துகுள் அல்லாமல் சுகமாய் வாழ வழி செய்யும் இன்னும் மற்ற எல்லா தொழிலிற்கும் அஸ்திவாரமாய் இருப்பதும்  நான் செய்யும் சமையல் தொழில் தான்.

இவ்வளவு பெருமை உடைய தொழிலை தேர்ந்தெடுத்ததனாலேயே முட்டாளாக இந்த சமுகத்தால் பார்க்க பட்டேன். தயவு செய்து உங்கள் பார்வையை மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். உங்களை விட நாங்கள் எந்த விததிலும் தாழ்ந்து போகவில்லை, மாறாய் உங்களை விட பல மடங்கு உயர்ந்த இடத்திலும், தொழிலிலும் இருக்கின்றோம் என்பதை உணர்ந்துக் கொள்ளுங்கள். இந்த வேண்டுக் கோள் பிறர் தொழிலை மட்டமாய் பார்க்கும் சிலர்காக மட்டும்.

fbi போல் தோண்டி துருவி தேட தேவையே இல்லை
fb யிலிருக்கும் இந்த status களை பார்க்க










உலகின் முதல் மொழியாம் தமிழ் பேசும் தமிழனாய்,
உலகின் முதல் தொழிலாம் சமையலை செய்யும் சமையல் காரனாய்

என்றும் பெருமையுடன்

சந்தோஷ்

Monday, July 22, 2013

ஓர் உண்மை சம்பவம்

  அனாதை ஆனேன் கனடாவில் (ஓர் உண்மை சம்பவம்)


May 9 ல்   நான்  குடியிருந்த  வீடு தீயிக்கு இரையானது (அது ஒரு கருப்பு வியாழன் - 45 குடும்பங்களுக்கு), 12 மணி நேர வேலை (விடியற் 5 முதல் மாலை 5)  முடித்து வந்த நான் அசதியில் தூங்கி  போனேன்.

  புகை நாற்றமோ அல்ல நெருப்பின் வெப்பமோ  அல்லது முன்னோர் செய்த புண்ணியமோ  எதோ ஒன்று என்னை எழுப்ப
 எழுந்து பாரத்த போது வீட்டு பால்கனி எரிவதையும் , பின்னால் fire அலாரம் அடித்ததையும்  மூளை உள் வாங்கும் முன்னரே--- மனமோ?, அறிவோ?, மீண்டும் - எதோ ஒன்று என்னை எச்சரித்தது ---" முதலில் வெளிவேறு"  என்று.

பனியனும், நைட் பேண்ட்டுமாய் வெளியே வந்த நான், பின் தான் உணர்ந்தேன் எனது 1200$ மதிப்புடைய லேப்டாப், டாகுமென்ட், tax return form, certificate, மற்றும் எதையும் எடுக்கவில்லை என்று.


ஆனாலும்  பாஸ்போர்ட் , work பெர்மிட் இரண்டும் என் தலையணைக்கு அடியிலிருந்ததால் எடுக்க அவகாசமும், சுவாசமும் கிடைத்தது.


நான் இழந்தது அனைத்தையும் என்றாலும் இழக்காதது நம்பிக்கையை மட்டும்.  யாருமற்ற ஊரில் அனாதையாய் நின்றேன் .

போனிருந்தும் அதில் சார்ஜ் இல்லை.

கண்முன்னே வீடு மற்றும் அனைத்து  சேமிப்பும்  எரியும் போது ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம் எப்படி என்னுள் வந்தது??????????????

video video
                                                                           video
video


 சிறு சோகமோ, அல்லது அழுகையோ வரவேயில்லை.  இரவு தங்க இடமில்லை, மறுநாள் என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை.  


என்னால் முடியும் என்ற நம்பிக்கை.

இழந்தது பொருளை தான் , அதை மீட்டுக்கொள்ள முடியும் என்ற நம்பிக்கை என்னுள்  இருந்தது.

அப்பொழுது தான் சந்தீப் என்ற இந்தியனை பார்தேன். மொத்த பழக்கமே - 15 நிமிடங்கள் பொதுவாய்   பேசி இருப்பேன்  . 

நான் பனியனோடு குளிர்  காற்றில் அவதி உருவதை கண்டு, அவரின் ஜெர்கின்   தந்து உதவினார், அது அளவில் மிகவும் சிறியதாய் இருந்தாலும், அது அப்பொழுது என்னை குளிர்க் காற்றிலிருந்து காப்பாற்றியது.



     motel 6ல் மே 9 இரவு எஞ்சிய பனியன், அசாத்திய நம்பிக்கை, சோகத்தை அண்ட விடாத புன்முறுவலுடன்.

இதை தானே   நம்  பாட்டன் திருவள்ளுவர் 

காலத்தி னாற்செய்த நன்றி சிறிதெனினும்
ஞாலத்தின் மாணப் பெரிது.

என்று உரைத்தார்.

இந்த சம்பவம் எனக்கு  பல நல்ல உள்ளங்களையும், சில சுயநல மற்றும் மனதில் பகை கொண்டு உதட்டில் சிரிக்கும்  எண்ணம் கொண்ட சிலரையும் காட்டிக்கொடுத்தது. 


 இங்கு நண்பர்கள் என்ற போர்வையிலிருந்த கயவர்களின் சுயநல எண்ணங்களையும் , வஞ்சக செயல்களையும் அவர்களின் தகாத வார்த்தைகளையும் நான் பகிரவோ அவைகளை மீண்டும் நினைவில் கொள்ளவோ விரும்பவில்லை. கனியிருப்ப காய் கவர்ந்தற்று என்பதற்கேற்ப பல நல்ல விஷயங்களை மட்டுமே பகிர்வும், மீண்டும் மீண்டும் நினைவில் கொள்ளவும் விரும்புகின்றேன்.


canadian legion பாதிக்க பட்ட அணைவருக்கும் மிகவும் துரிதமாய் உதவிகள் செய்தனர். மறுநாள் ரெட் கிராஸ் அமைப்பின்ர்களும் உதவிட, என் நம்பிக்கை மேலும்  துளிர்விட்டது. 

என் உடன் வேலை பார்க்கும் Dan என்ற Canadian விவரமறிந்து எனக்கு கால் பண்ணினான். அவன் no. என் வசம் இல்லாததால் 3 முறை நான் எடுக்கவேயில்லை. விடாமல் கால் செய்த அவன் - ஒரு மெசேஜ் அனுப்பினான். அவன் என் நிலைக்கு வருந்துவதாகவும், அவனால் முடிந்த உதவிகள் செய்ய தயாராய் இருப்பதாகவும் தெரிவித்தான். பின்னர் நான் கால் செய்து கால் அட்டெண்ட் பண்ணாமைக்கு மன்னிப்பு கேட்டு, என் நிலமையை சொன்னேன். 3 நாட்களுக்கு motel 6ல் ரெட் கிராஸ் அமைப்பினர் தங்க உதவி செய்துள்ளார்கள் என்றும் பின்னர் தங்க இடம் தேடிக் கொண்டுள்ளேன் என்று விளக்கினேன்.


அதற்கு அவன் "தானும் தனது கேர்ள் friend டபுள் பெட் ரூம் apartment டில்  தங்கி உள்ளதாகவும் - நான் விருப்பபட்டால் அவர்களுடன் தங்கிக் கொள்ளலாம்" என்று சொல்லி வயிற்றில் பாலை வார்தான். 


அவனுடன் தங்கியிருந்த நாட்களில் விருந்தோம்பல் செய்து, மனதை உருக்கி அதில் சிம்மாசனம் போட்டு அமர்ந்தான் Dan. அவன் கேர்ள் friend எனக்காக புது மெத்தை, தலையணை மற்றும் எனக்காகவே பாஸ்மதி அரிசியும் வாங்கி வந்து தந்தாள். எதற்கும் காசோ, ஏன் நன்றியை கூட எதிர்ப் பார்க்கவில்லை. அவர்களுக்கு என்றும் நன்றியும், கடமையும் பட்டுள்ளேன்.


எதற்கும் கண் கலங்காத நான் கண் கலங்கிய சம்பவம் நடந்தது மே 10ல் -
 

ரெட் கிராஸ் அனைவருக்கும்  புது டிரஸ் மற்றும் மிகவும் அத்தியவச பொருட்கள் வாங்கிக் கொள்ள, வால் மார்ட் கிப்ட் வௌசெர் தந்தனர். நானும் சிமி என்கின்ற nigera கனடியனும், இருவரும் எங்களுக்கு  தேவையான பொருட்களை வாங்கி கொண்டு வெளிவரும் சமயம் - ஒரு பெண்மணி trolley முழுவதும் பொருட்களுடன் அங்கிருக்கும் செக்யூரிட்டியிடம் எதோ வினவ, சிமி அவர்களிடம் சென்று தனக்கு தெரியும் என்று சொல்லி, அவன் பொருட்களை என்னிடம் தந்துவிட்டு அவரின் trolleyயை வாசல் நோக்கி தள்ளி சென்றான், நாங்களிருவரும் பின் சென்றோம்.  வெளிவரும் வாசலின் மையமாய் 2 மிக பெரிய பெட்டிகள் இருந்தன. அப்பொழுது தான் நான் கவனித்தேன் அதிலிருந்த ஸ்டிக்கரை -- "DONATIONS FOR STONY PLAIN FIRE VICTIMS" என்றிருந்தது. 
(குறிப்பு- வால் மார்ட் இருப்பது spruce grove என்னும் எங்களின் பக்கத்து ஊர், மட்டுமின்றி வால் மார்டின் ஸ்பீக்கரில் 10 நிமிடத்துக்கொருமுறை இந்த செய்தியை சொல்லி donation வரவேற்க படுகின்றது என்னும் awareness கொடுத்த வண்ணமிருந்தனர்.)

சிமியும் நானும் அந்த தாய் உள்ளம் கொண்டவரிடம் trolley முழுவதும் பொருளாய் இருக்கே?  இதில் எதை எல்லாம் donation பாக்ஸ்சில் இட வேண்டும், என்று சொன்னால், நாங்கள் அதனை எடுத்துப் போட உதவுவதாக கூற, அப்பெண்மணி மேலே இருக்கும் 3 பைகளை தவிர மற்ற அனைத்தும் என்று கூறினார். பொருட்களை எடுத்துப் போட்ட வண்ணமே நாங்களிருவரும் அந்த fire victims என்பதை தெரிவிக்க (எனக்கு கண்கள் கலங்கியிருந்தது ) அவர் எங்களை கட்டி அணைத்து கலங்க வேண்டாம் என்றும் இன்னும் தன்னைப் போல் நிறைய பேர் உதவ காத்திருப்பதாகவும் கடவுள் எங்களுக்கு உறுதுணையாய் இருப்பார் என்றும் கூறினார் இல்லை என்னை பொறுத்தவரை ஆசிர்வதித்தார். 

அவர் தனக்கு என்று வாங்கிய பொருட்களின் விலை 30$ ருக்கு இருக்கும் ஆனால் donationனுக்கு போட்ட பொருட்களின் விலை 150$ ருக்கு மேல் தான் இருக்கும். 

அது மட்டுமில்லை stony plain canadian legionனுக்கு வெள்ளி கிழமை காலை 7 மணி முதலே spruce grove, park லேன்ட், மற்றும் stony plain மக்களும் donation தந்த வண்ணம் இருந்தனர். அவர்கள் வேலைக்கு லேட்டாய் போவதை கூட பெரிது படுத்தாமல் அரை மணி நேரம் பயணித்து வந்து கியூவில் நின்று donationகளை தந்து சென்றனர்.  

இங்கே ஜாதி, மதம், இனம், நாடு, என்று எந்த பேதமும் துளியுமில்லை. தன் சக மனிதன் அனைத்தையும் இழந்து நிற்கின்ற போது தன்னால் ஆன மிக சிறிய உதவி என்றே எண்ணினர். 

நான் எனக்கு ஒரு போர்வையும், டூத் brush, பேஸ்ட் மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு சிமிக்காக காத்திருந்தேன். அப்பொழுது ஒருவர் legion staff என்னிடம் வந்து, எதற்கும் தயங்காமல் தேவையானவற்றை எடுத்துக் கொள்ளுமாறு பணித்தார், இது உங்களுக்கான உதவியல்ல உரிமை என்றும் - தயக்கம் வேண்டாம் என்றும் சொன்னார், நான் தான்,  அளவுக்கு மீறி எனக்கு எதுவும் வேண்டாம், குழந்தைகளுடன் இருக்கும் குடும்பங்களுக்கு இது தேவைபடும் என்று சொல்லிவிட்டேன். 

 
 இன்று ஜூலை 22 
நண்பனின் லேப்டாபில் இதை பதிவேற்று கின்றேன். எங்களுக்கு உதவிய அனைத்து உள்ளங்களுக்கும் கோடான கோடி நன்றிகள் . காலமும் விதியும் என்னிடமிருந்து எடுத்ததை, அவையே பல் மடங்காய் பல நல்ல உள்ளங்கள் மூலம் திருப்பிக் கொடுத்தது.

எனக்கு உதவிய Dan, Justine, பீட்டர், பார்க் லேன்ட் neighbour வூட் லிங்க், ரெட் கிராஸ், கனடியன் legion, மற்றும் முகம் தெரியாத, பெயர் தெரியாத பல நல்ல உள்ளங்களுக்கு இந்த நேரத்தில் நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

நன்றி மறப்பது நன்றன்று ​​​ ___ என்ற பாட்டனின் சொல்லை நினைவில் கொண்டு. நீங்களும் அந்த நல்ல உள்ளங்களை மனதார வாழ்த்தினால் அதுவே அவர்களை இன்னும் வாழ்க்கையில் மேலே இட்டு செல்லும் என்ற நம்பிக்கையுடன் 

சந்தோஷ் .